كه ( 1 ) شاعر گويد :
فان تكن الأيّام احسن مرّة
الىّ فقد عادت لهنّ ذنوب
اى صارت . و از پيش آن دهر را ( 2 ) با او گناهى نبوده بود .
وجهى دگر آن است كه : ايشان به وجود از ( 3 ) مقدورى بشده باشند بعد از فنا با ( 4 ) مقدور خداى آيند تا اعادت ايشان كند .
قوله تعالى :
يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ‹ 47 › وَاتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَلا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَلا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ ‹ 48 › وَإِذْ نَجَّيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَفِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ ‹ 49 › وَإِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ وَأَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ‹ 50 › وَإِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِه وَأَنْتُمْ ظالِمُونَ ‹ 51 ›
ثُمَّ عَفَوْنا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‹ 52 › وَإِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَالْفُرْقانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ‹ 53 ›
اى پسران يعقوب ياد كنى نعمت من آن كه كردم بر شما و آن كه من تفضيل دادم ( 5 ) شما را بر جهانيان .
بترسى از روزى كه كفايت نكند كسى از كسى چيزى و نپذيرند ( 6 ) از او شفاعتى و فرا نگيرند ( 7 ) از او فديه اى ، و نه ايشان را يارى كنند ( 8 ) .
و چون برهانيم ( 9 ) شما را از آل فرعون كه بر شما مىنهادند بدى عذاب مىكشتند پسرانتان ( 10 ) را و زنده مىداشتند زنانتان ( 11 ) را و در آن نعمتى بود از خدايتان بزرگ .
چون بشكافتيم به شما دريا برهانيديم شما را و غرق كرديم آل فرعون را و شما مىنگريدى .
چون وعده داديم موسى را چهل شب پس گرفتى ( 12 ) گوساله از پس او و شما بيدادگر
هامش
( 1 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : همچنان كه .
( 2 ) . مج ، دب ، آج ، لب : ها نگيرند ، وز : ها نگيرد .
( 3 ) . مج ، وز : آن .
( 4 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، وز : برهانيديم .
( 5 ) . اساس : به صورت « دارم » هم خوانده مىشود .
( 6 ، 11 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق : نپذيرد .
( 7 ) . آج ، لب ، فق ، مر : هر دو را .
( 8 ) . دب : يارى كند .
( 9 ) . همهء نسخه بدلها : يا .
( 10 ) . مج : پسرانشان ، دب ، آج ، لب ، فق : پسران اينان .
( 12 ) . گرفتى / گرفتيد .