پس از او پسرش ، محمد پهلوان ، بر جايش نشست . و هيچكس نيز با جانشينى او مخالفتى نكرد .
اين ايلدگز يكى از مملوكان كمال سميرمى ، وزير سلطان محمود ، بود .
وقتى كمال سميرمى ، همچنانكه پيش ازين گفتيم ، به قتل رسيد ، ايلدگز در شمار اميران سلطان محمود در آمد .
هنگامى كه سلطان مسعود به پادشاهى رسيد ، او را والى ارانيه ساخت .
او به ارانيه رفت و ديگر برنگشت كه به حضور سلطان مسعود يا سلطان ديگرى برسد .
او بيشتر نواحى آذربايجان و شهرهاى جبل و همدان و غيره ، و اصفهان و رى و شهرهاى وابسته بدانها را تحت تصرف در آورد . و خطبه سلطنت به نام پسر زن خود ، ارسلانشاه بن طغرل ، خواند .
لشكريان او عبارت از پنجاه هزار سوار ، به غير از پيروان او ، بودند .
قلمرو فرمانروائى او از دروازه تفليس تا كرمان توسعه يافت . با وجود او سلطان ارسلان شاه هيچ تسلط و قدرتى نداشت .
او - يعنى ارسلان شاه - فقط مقررى معينى داشت كه به موقع خود دريافت مىكرد .
تحكم و نفوذ ايلدگز در ارسلانشاه به جائى رسيده بود كه ارسلانشاه يك شب شراب نوشيد و در مستى آنچه در خزانه خود داشت ، و مبلغ بسيارى هم بود . بخشيد .
همين كه ايلدگز اين موضوع را شنيد ازو خواست كه تمام آنها را به جاى خود برگرداند . و به وى گفت : « وقتى پولى را بى جا و بىعلت خرج كنى ناچار خواهى شد كه بى جا هم از مردم پول بگيرى و به آنان ستم روا دارى . »
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 44
مساهمون: ابن الأثير
ص٤٤