صدر [ ( 1 ) ] و ايله [ ( 2 ) ] بر آنان تاختند .
فرنگيان از دسترس ايشان دور شدند و بر كرانه آبى كه عسيله خوانده مىشد ، فرود آمدند . و در رسيدن به اين آب ، بر مسلمانان پيشى گرفتند .
در نتيجه ، مسلمانان وقتى رسيدند كه بسيار تشنه بودند و چيزى نمانده بود كه آنان را تشنگى از پاى در آورد .
در چنين حالى وقتى نزديك به آب شدند ، ديدند فرنگيان آن بركه را گرفتهاند .
اما خداوند پاك و بزرگ به مرحمت خود ابرى گران پديد آورد كه باران بسيار باريد و همه مسلمانان را سيراب ساخت .
آن هنگام ، چله تابستان بود و در آن بيابان كشنده ، گرمائى سخت وجود داشت .
مسلمانان كه در چنان موقع و موضعى چنين بارانى ديدند روحيه ايشان قوى گرديد و به يارى خداوند اميدوار شدند و با فرنگيان به ستيزه پرداختند .
در اين پيكار خدا ايشان را يارى داد و به پيروزى رساند .
از اين رو ، فرنگيان را از دم تيغ گذراندند چنان كه جز معدودى پراكنده كسى از ايشان سالم نماند .
هامش
[ ( 1 ) ] - صدر ( به فتح اول و دوم ) : قلعه خرابى است بين قاهره و ايله .
( معجم البلدان )
[ ( 2 ) ] - ايله : بندرى قديمى است در كنار خليج عقبه كه عقبه حاليه نزديك يا بر محل آن واقع است .
( دائرة المعارف فارسى )