سعد الدين بود به نيابت از طرف خود در قلعهء موصل گماشت .
به سيف الدين غازى نيز سفارش كرد كه در هيچ كارى ، چه كلى و چه جزئى . بدون اطلاع وى اقدام نكند .
ضمنا پايههاى فرمانروائى او را در شهرها استوار ساخت .
شهر سنجار را نيز به عماد الدين ، پسر برادرش قطب الدين ، واگذاشت .
وقتى كه اين كار را كرد كمال الدين شهرزورى گفت :
« اين روشى است كه براى خانوادهء اتابك درد سر به وجود مىآورد چون عماد الدين بزرگ فرمانبردارى سيف الدين را نمى پذيرد . و سيف الدين فرمانروائى است كه نسبت به عماد الدين گذشت ندارد . به همين جهة ميانشان خلاف و دو دستگى مىافتد و دشمنان در صدد بر مىآيند كه ازين نفاق استفاده كنند . »
همينطور هم شد كه او گفته بود ، چنان كه ما ضمن وقايع سال 570 هجرى قمرى شرح خواهيم داد .
مدت اقامت نور الدين در موصل بيست و چهار روز بود .
هنگامى كه از آن جا مىرفت فخر الدين عبد المسيح را نيز با خود برد و نامش را از « عبد المسيح » به « عبد الله » تغيير داد . و تيول بزرگى هم در اختيارش گذاشت .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٩٩