سلطان مسعود در ماه رمضان آماده حركت از بغداد گرديد .
در همان اوقات امير مهلهل و امير نظر و جماعتى از غلامان بهروز به بغداد وارد شدند .
سلطان مسعود در حالى كه عبد الرحمن طغايرك نيز همراهش بود ، از بغداد رفت .
دو لشكر بهم نزديك شدند و جز جنگ كار ديگرى باقى نمانده بود كه ملك سليمانشاه به برادر خود سلطان مسعود پيوست .
امير عبد الرحمن طغايرك كه باطنا با مخالفان سلطان مسعود همدست بود شرايط صلح را طورى ترتيب داد كه آنان مىخواستند .
در نتيجه ، آذربايجان و ارانيه در اختيار عبد الرحمن قرار گرفت و آنها نيز به ساير شهرهايى كه در دستش بود اضافه شد .
ابو الفتح بن دارست كه وزير امير بوزابه بود به وزارت سلطان مسعود منصوب گرديد .
سلطان مسعود بدين ترتيب تحت كنترل و محروميت قرار گرفت .
ارسلان بن بلنكرى ، معروف به « خاص بك » را هم كه ملازم سلطان مسعود و تربيت او بود ، ازو جدا كردند . و او براى حفظ جان خود ناچار شد كه به خدمت عبد الرحمن طغايرك در آيد .
بدين قرار گروهى به خدمت سلطان مسعود در آمدند كه فقط در صورت ظاهر خدمتگزار او بودند نه در معنى .
خداوند حقيقت امر را بهتر مىداند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 93
مساهمون: ابن الأثير
ص٩٣