از سراسر ولايت طوس جائى سالم نماند مگر شهرى كه در آن مشهد على بن موسى الرضاست و مواضع اندك ديگرى كه ديوار داشتند .
از بزرگان اهالى طوس كه كشته شدند امام ايشان محمد مارشكى ، و رئيس علويان شهر على موسوى ، و خطيب شهر اسماعيل بن محسن ، و شيخ الشيوخ شهر محمد بن محمد بود .
غزان ، از شيوخ نيكوكار در طوس هر كه بود نابودش كردند و از آن جا رهسپار نيشابور شدند .
در ماه شوال سال 549 هجرى به نيشابور رسيدند و بدون برخورد با مانع يا مدافع وارد شهر شدند . آن جا را تند و بيرحمانه تاراج كردند و اهالى را كشتند و بقدرى در كشتار خود زيادهروى كردند كه گمان بردند احدى را زنده نگذاشتهاند .
كشتهشدگان دو محله به شمارش آمدند و فقط تعداد مردانى كه به قتل رسيده بودند به پانزده هزار تن بالغ مىگرديد سواى زنان و كودكان .
غزان زنان و كودكان را به اسارت بردند و اموال مردم را گرفتند .
بيشتر اهالى به مسجد جامع منيعى پناه بردند و اجتماع كردند .
غزان آن جا را نيز در حلقه محاصره گرفتند .
مردم در جلوگيرى از ورودشان عاجز شدند . لذا غزان وارد مسجد گرديدند و تا آخرشان را به قتل رساندند .
آنان از هر مردى مطالبه پول و مال مىكردند و وقتى مال خود را به ايشان مىداد ، خونش را مىريختند .
بسيارى از پيشوايان علماء و نيكوكاران شهر را از دم تيغ گذراندند .
محمد بن يحيى فقيه شافعى كه در زمانه نظير نداشت و مردم از
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 249
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٤٩