وقتى خبر هجوم عبد المؤمن به ميمون بن حمدون رسيد لشكريان خود را جمع كرد و به پيكار با او شتافت .
پيشروان لشكر عبد المؤمن كه بيش از بيست هزار سوار بودند با قشون ميمون بن حمدون روبرو شدند .
مردم بجايه كه آن سپاه انبوه را ديدند بدون اينكه جنگى بكنند سر به فرار نهادند .
در نتيجه ، پيشروان لشكر عبد المؤمن ، دو روز پيش از رسيدن خود عبد المؤمن ، وارد شهر بجايه شدند .
كليه لشكريان يحيى بن عزيز پراكنده گرديدند و از راه دريا و خشكى گريختند .
يحيى در قلعهء قسنطينة الهواء تحصن گزيد و دو برادرش ، حارث و عبد اللّه ، به صقليه ( سيسيل ) فرار كردند .
عبد المؤمن داخل بجايه شد و بدون جنگ و خونريزى بر كليهء شهرهاى ابن العزيز دست يافت .
بعد وقتى يحيى بن عزيز از قلعهء قسنطينة الهواء [ ( 1 ) ] فرود آمد و
هامش
[ ( 1 ) ] - قسنطينة ( به ضم قاف و فتح سين و نون ) : بخشى است در الجزاير كه مركز آن شهر قسنطينه است .
اين شهر 120000 جمعيت دارد . نهر رمال از آن مىگذرد .
( ذيل المنجد ) شهرى است به الجزاير در مشرق بجايه .
( ابن بطوطه ) قسنطينيه شهرى است در افريقا و پيرامون آن را نيز نيزارها و كشتزارها احاطه كردهاند و عرب افريقا تا آن حدود به دنبال آب و علف احشام خود روند .
ابو عبيد بكرى گويد : از قيروان به مجانة و از آن جا به شهر ينجس و از ينجس به قسنطينيه روند .
بقيهء ذيل در صفحهء بعد