در آن جا لنگر انداخت و منتظر رسيدن كشتىهاى خود شد كه حامل اموال و اسلحه او بودند .
پس از رسيدن كشتىها ، سوار شد و حركت كرد و رهسپار نيقيه ( نيكيا ) [ ( 1 ) ] شد و آنجا را محاصره كرد .
هامش
[ ( 1 ) ] - نيقيه : اين شهر را امروزه « ازنيق » مىخوانند .
( اعلام المنجد ) ازنيق ( به كسر الف ) : قصبه مركزى در قضاى ينى شهر از سنجاق از طغرل ، در ولايت خداوندگار اين قصبه در ساحل شرقى درياچه موسوم به - همين نام و در پنجاه و پنج هزار گزى شمال شرقى بروسه و نود هزار گزى جنوب شرقى استانبول و در چهل و هفت هزار گزى مشرق اسكلهاى موسوم به كمليك واقع است .
ازنيق قصبه ويرانه و كوچكى مىباشد كه در حدود 1500 سكنه دارد .
اما در قديم شهرى بزرگ و مشهور بوده به نام نيكيا (Nicee) و دو ديوار استوار آن هنوز هم در كمال متانت خودنمائى مىكند .
قلهها و دروازههاى آن به حال اصلى خود باقى هستند .
محيط اين ديوار كه دور شهر كشيده بودهاند بيست يا بيست و چهار گز طول و شش هزار گز عرض دارد ، و قصبه حاليه را با تمام باغها و مزرعهها و چمنزارهاى اطراف و حوالى در بر گرفته ، و چهار دروازه قطور دارد .
جوامع و مساجد و ابنيه خيريه اسلامى درين قصبه مشاهده مىشود كه اكثر آنها رو به ويرانى گذاشته ، و از اين رو به خوبى معلوم مىشود كه در اوايل دولت عثمانى هم اين قصبه ، شهرى بزرگ بوده است .
بزرگتر و زيباترين مسجد جامع آن ، جامع سبز مىباشد . اين بنا را مرحوم خير الدين پاشا به يادگار گذاشته است .
اين جامع نظير جامعى مىباشد كه به امر چلبى سلطان محمد خان در شهر بروسه ساختهاند .
بقيهء ذيل در صفحهء بعد