ادنه و شهر مصيصه رفت .
اين دو شهر در دست پسر ليون ارمنى بود كه فرمانروائى قلاع دروب را داشت .
هامش
[ ( ) ] بقيهء ذيل از صفحهء قبل مسقط الراس « ايپارخوس » و « ديون كاسيوس » كه از مشاهير مورخانند ، اين شهر بوده است .
در سال 325 ميلادى ، در زمان امپراطور قسطنطين ، رهبانان مجلس بزرگى در اين شهر منعقد ساخته ، به وضع مراسم و عقايد اساسى نصرانيت پرداختهاند .
باز در تاريخ 787 ميلادى ، مجلس روحانى ديگرى در همين شهر انعقاد يافته به تكفير بتشكنان پرداختند .
سليمان سلجوقى در سال 469 هجرى ازنيق را ضبط كرده بود .
بعد از بيست سال مسيحيان از وى استرداد كردند .
در سال 1204 اين سرزمين را به عنوان « دوكنشين نيكيا » به « لوئى دبلوا » كه يكى از رؤساى مسيحى بود اعطا كردند .
در همان اوان به دست « تئودور لاسكاريس » افتاد .
اين شخص به اين قدر قانع نبود و دامنه تملك خود را تا جهات « كوتاهيه » و « اياصلوغ » كشانيد .
دودمان وى قريب شصت سال ازنيق را پايتخت خود قرار دادند .
قسطنطنيه درين مدت در دست مسيحيان بود و در سنه 1261 ميلادى يكى از اعضاء دودمان مذكور موسوم به « ميخال پالئولوگ » قسطنطنيه را استرداد كرده پايتخت قرار داد .
بالاخره در سنه 731 هجرى ، در زمان سلطنت سلطان اوزجان غفارى ، شاهزاده سليمان پاشا ازنيق را فتح و ضميمه ممالك عثمانيه ساخت .
در اوايل دولت عثمانى بر رونق و زيبائى آن افزوده شد و مدت مديدى در زمره بلاد معظمه بود ولى بعدها از رونق افتاده رو به خرابى نهاد .
بقيهء ذيل در صفحهء بعد