اسماعيل ، پسر امام جعفر بن محمد الصادق ( ع ) است و كسى است كه اسماعيليان به دو منسوبند .
ابو على ، جملهء « حى على خير العمل » را هم از اذان حذف نمود .
او به نام خليفهء مصر ، الحافظ لدين الله ، نيز خطبه نمىخواند و به خطيبان دستور داده بود كه به نام خودش - يعنى خود بو على - خطبه بخوانند و القابى را كه براى خود معين كرده و بدانان نوشته بود در خطبههاى خود ذكر كنند .
القاب مذكور ازين قرار بود :
« سيد الافضل الاجل ، سيد مماليك ارباب الدول ، نگهبان و محافظ قلمرو ديانت ، گسترنده بال عدالت و سايه داد بر فرق مسلمانان نزديك و دور ، يارى دهنده امام حق ، در هر دو حال ، چه در غيبت او و چه در حضور قيام كننده براى يارى او با برائى شمشير و اصابت راى و تدبير ، امين خداوند بر بندگان او و رهنماى قاضيان در پيروى از احكام شرع يزدان و اعتماد او ، هدايتكننده داعيان مؤمنين با روشنى بيان و ارشاد خود ، خداوندگار نعمتها و گرداننده ستم از سر ملتها ، دارنده دو فضيلت ، هم تسلط در شمشير و هم مهارت در قلم ، ابو على احمد بن سيد الاجل الافضل ، شاهنشاه امير الجيوش .
او امامى مذهب [ ( 1 ) ] بود و از آمر به احكام الله بدگوئى و - عيبجوئى بسيار مىكرد .
به همين علتها بود كه علويان و مملوكان آنها از او منزجر و متنفر شدند و كمر به قتل او بستند .
در اين سال روز بيستم محرم ابو على با ياران خود براى چوگان - بازى به ميدان رفته بود
هامش
[ ( 1 ) ] - اماميه : نام عمومى فرقههائى كه على بن ابو طالب را جانشين منصوص و بلا فصل پيغمبر ميدانند و مىگويند دنيا از امام خالى نتواند بود .
اين نام بيشتر بر طايفهء اثنى عشرى اطلاق مىشود .
( دائرة المعارف فارسى )