ادامه سال سيصد بيست و دو
بيان خلع قاهر باللّه
در آن سال در ماه جمادى الاولى قاهر باللّه ( خليفه ) خلع شد .
علت اين بود كه ابو على بن مقله پنهان شده و قاهر بجستجوى او مىكوشيد همچنين حسن بن هارون كه مخفى شده بود . هر دوى آنها با سران ساجيه و حجريه روابطى يافته و آنها را از سطوت و آزار قاهر تخويف و عهد شكنى و خيانت او را ياد آورى مىكردند و قتل مونس و يليق و فرزندش را آن هم پس از سوگند و امان بيان مىنمودند همچنين گرفتارى طريف سبكرى و امثال آن . ابن مقله گاهى شبانه به صورت يك مرد كور يا گدا با سالاران ساجيه ملاقات مىكرد و آنها را بخلع قاهر تشويق و وادار مىنمود .
پس از آن مبلغ دويست دينار بمنجم مخصوص سيما داد كه بسيما بگويد : من طالع ترا چنين مىبينم كه بدست قاهر منكوب و كشته ميشوى . حسن بن هارون نيز به همان منجم صد دينار داد كه همان را بگويد . و نيز ابن مقله بيك معبر ( تعبير كننده خواب ) مالى داد كه او خوابهاى وى را بتخويف از قاهر تعبير كند و هر چه ابن مقله دستور مىداد او در تعبير خود مىگنجانيد سيما به همين سبب از قاهر بيمناك و متنفر شد .
قاهر هم بحفر چالههاى مختلف در كاخ شروع نمود بسيما و بگروهى از سالاران ساجيه و حجريه گفته شد . او اين چاهها را براى شما حفر كرده كه در آنها كشته و نابود شويد . سيما بر تنفر و حذر خود افزود .