فضل بن عبد الملك هاشمى امير حاج شد .
عيسى نوشرى ( امير مصر ) در مصر ده روز پس از مرگ ابو العباس درگذشت و در بيت المقدس به خاك سپرده شد . مقتدر هم بجاى او تكين خادم را منصوب نمود ( بامارت مصر ) . به او خلعت داد و آن در نيمه ماه رمضان .
در آن سال ابو عبد اللّه محمد بن سالم يار سهل بن عبد اللّه تسترى ( شوشترى ) وفات يافت .
در آن سال فيض بن خضر گفته شد ابن محمد ابو الفيض ( نه فيض ) اولاشى ( اولاسى بسين بدون نقطه شهرى در كنار مديترانه ) در طرسوس وفات يافت . همچنين ابو بكر محمد بن داود بن على اصفهانى فقيه ظاهرى و موسى بن اسحاق قاضى و ابو محمد يوسف بن يعقوب بن حماد بسن هشتاد و نه سالگى وفات يافتند .
سنه دويست و نود و هشت
بيان غلبه احمد بن اسماعيل بر سيستان
در آن سال ابو نصر احمد بن اسماعيل سامانى بر سيستان غلبه نمود . سبب اين بود كه چون كار او استوار و امارت وى برقرار و كشور آرام شد در سنه دويست و نود و هشت شهر رى را قصد كرد و حال آنكه خود او در شهر بخارى مىزيست . از محل خود سوى هرات لشكر كشيد و در سنه دويست و نود و هشت سيستان را قصد كرد . اول گروهى از سالاران و اعيان و فرماندهان سپاه را ( با عده ) فرستاد كه احمد بن سهل و محمد بن مظفر و سيمجور دواتى ( پدر خانواده سيمجور امراء خراسان از طرف سامانيان كه شرح حال آنها خواهد آمد ) پيشاپيش فرستاد . احمد مزبور ( سامانى ) فرماندهى سپاه را بحسين بن على مرورودى سپرد و آن سپاه راه خود را گرفت تا بسيستان رسيد كه تحت امارت معدل بن على بن ليث صفار بود و او فرمانفرماى سيستان بود .
چون معدل بر لشكر كشى ( سامانى ) آگاه شد برادر خود ابو على محمد بن