سلميه را نيز گشود . گفته شده علت نام گذارى آن بنام سلميه اين بود كه نزديك آن شهر يك شهر ديگرى بنام مؤتفكة بوده زمين لرزه آن را زير و زبر كرد فقط صد نفر از مردم آن نجات يافتند كه نزديك شهر ويران شهرى ساختند و نام آن را ( سلميه ) نهادند كه مركب از سلم و مائه است و در هم ادغام شده ( سلميه ) موسوم گرديد . اين روايت بر عهده راوى مىباشد ولى هر چه هست مردم آن شهر عرب بوده و هستند ( تصديق اين افسانه مشكل است و ممكن است از سلم كه بمعنى مسالمت باشد و در هر حال ضرورت ندارد كه وجهى براى نام گذارى آن بتراشيم و لو مردم آن عرب باشند ) .
آرى مردم آن عرب هستند و به زبان عربى هم سخن ميگويند ولى اگر جز اين باشد كه به زبان اعجمى ( غير عربى ) تكلم كنند اين تفسير روا نميباشد . بعد از آن ( در آغاز دولت بنى العباس ) صالح بن على بن عبد اللّه بن عباس ( عم خليفه ) آن را مركز ( و محل امارت خود ) قرار داد در آنجا كاخى ساخت و بعد از او فرزندان او در آن كاخها بنَّا كردند و مالك آن شدند كه آن شهر و مزارع پيرامون آن به آنها اختصاص يافت .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 292
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٩٢