* ( وَلا يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ ) * قصص : 80 . تفهيم نميشوند آن را مگر صابران ياد داده نميشوند آن را مگر خويشتن داران . * ( يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَسَلاماً ) * فرقان : 75 . روبرو ميشوند در آن با تحيّت و سلام .
الْقاء : انداختن هر چيز است به محليكه مىبينى آنگاه در عرف بهر انداختن اسم شده است ( راغب ) .
* ( فَأَلْقى عَصاه فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ ) * اعراف : 107 . * ( فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشِيرُ أَلْقاه عَلى وَجْهِه ) * يوسف : 96 . كه در هر دو مطلق انداختن است و در * ( وَأَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَالْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ ) * مائده : 64 . القاء معنوى مراد است .
تَلَقّى : بمعنى تفهّم و اخذ است « تلقّيت منه » يعنى از او اخذ و قبول كردم ( مجمع ) در اقرب الموارد آمده « تلقّى الشّىء : تلقّنه » يعنى آن را فهميد * ( فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْه ) * بقره : 37 . آدم از پروردگارش كلماتى اخذ كرد و خدا بآدم توبه نمود . * ( إِذْ تَلَقَّوْنَه بِأَلْسِنَتِكُمْ ) * نور : 15 . آنگاه كه افك را به زبان اخذ ميكرديد و زبان به زبان ميگردانديد .
* ( إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ ) * ق : 17 . آنگاه كه دو اخذ كننده و فهمنده اخذ ميكنند اعمال را كه در راست و چپ انسان نشستهاند ظاهرا مراد از قعيد پيوسته بودن آنهاست بموجب روايات يكى نويسندهء اعمال نيك و ديگرى نويسنده اعمال بد است .
* ( وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ) * انبياء : 103 . مىپذيرند آنها را ملائكه و گويند : اين روز شماست كه وعده داده ميشديد .
الْتِقاء : ملاقات دو شىء است همديگر را * ( مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ ) * رحمن : 19 . * ( قَدْ كانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتا ) * آل عمران : 13 .
لِقاءُ اللَّه : گفتهاند لقاء اللَّه بمعنى
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 203
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٠٣