قرء بمعنى وقت معلوم است لذا بطهر و حيض اطلاق شده زيرا هر يكى را وقتى هست .
ايضا در نهايه نقل شده كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بزنى فرمود : « دعى الصّلوة ايّام أقرائك » در اين حديث مراد از قرء حيض است اين حديث در مجمع نيز آمده است .
مراد از قروء در آيهء شريفه نزد ما اماميّه طهرها است چنان كه طبرسى رحمه اللَّه در مجمع و جوامع الجامع تصريح كرده است قول زيد بن ثابت ، ابن عمر ، مالك ، شافعى و اهل مدينه نيز چنين است ولى ديگران آن را حيض گفتهاند و دليلشان حديث فوق است .
و نيز اهل سنت از على عليه السّلام نقل كردهاند كه فرمود : « انّ القرء الحيض » .
در الميزان فرموده : على هذا اظهر آنست كه بمعنى طهر باشد زيرا آن حالت جمع شدن خون ( در شكم زن ) است و بعد در حيض استعمال شده زيرا آن حالت بيرون ريختن بعد از جمع است ( انتهى ) . در تفسير عيّاشى از زراره از امام باقر عليه السّلام نقل شده : اقراء طهرهاست و فرمود : قرء ما بين دو حيض است « الاقراء هى الاطهار و قال : القرء ما بين الحيضتين » در مجمع و تفسير عياشى از زراره نقل شده ، گويد : از ربيعة الرأى شنيدم ميگفت : رأى من آنست اقرائيكه خدا در قرآن فرموده طهراند ما بين دو حيض و حيض مراد نيست .
گويد : محضر حضرت باقر عليه السّلام وارد شده قول ربيعه را نقل كردم ، فرمود :
دروغ ميگويد رأى خودش نيست از على عليه السّلام بوى رسيده است . گفتم اصلحك اللَّه آيا على عليه السّلام چنين ميفرمود ؟
فرمود : آرى ميفرمود قرء طهر است .
زن خون را در آنحال در شكم جمع مىكند و چون حائض گرديد بيرون مىريزد . گفتم : اصلحك اللَّه مردى در حال طهر طلاق داده بدون جماع با دو شاهد عادل فرمود چون زن به حيض سوم داخل شود عده اش منقضى است شوهران بر او حلالاند ، گفتم : اهل عراق روايت ميكنند از على عليه السّلام كه
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٦١