مشتركا نقل و ردّ مىكند .
بَهت :
تحيّر . * ( « فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ » ) * بقره : 258 ، كافر مبهوت و متحيّر شد . * ( « بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ » ) * انبياء : 40 ، بلكه قيامت ناگهان ميايد و مبهوتشان مىكند . بهتان دروغى است كه شخص را مبهوت مىكند ( مفردات ) * ( « سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ » ) * نور :
16 ، پاك و منزّهى تو اين بهتانى بزرگ است .
بهج :
بهجت بمعنى خوش منظر است كه بينندهء آن شاد مىشود * ( « فَأَنْبَتْنا بِه حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ » ) * نمل :
60 ، باغهاى خرّم كه سرور آور است با آن رويانديم * ( « وَأَنْبَتَتْ مِنْ - كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ » ) * حجّ : 5 ، رويانيد هر گياه خوش منظر و سرور آور را . فعل بهج را از باب قَطَعَ بقطع ، شاد كردن و از باب علم يعلم شاد شدن و از باب كرم يكرم خوش منظر شدن ، گفتهاند ( اقرب الموارد )
بَهل :
تضرّع . * ( « ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ الله عَلَى الْكاذِبِينَ » ) * آل عمران : 61 سپس تضرّع كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم .
راغب گويد : بهل و ابتهال در دعا بمعنى تضرّع است و هر كه ابتهال را ( در آيه ) بلعن تفسير كرده براى آنست كه ابتهال در آيه به جهت لعن است . مجمع البيان آن را لعن معنى كرده و از ابن عبّاس ، تضرّع نقل مىكند . در نهايه گويد : ابتهال در اصل بمعنى تضرّع و مبالغه در دعاست . معانى ديگرى نيز براى آن ذكر كردهاند كه لازم بنقل نيست . در كافى كتاب الدعاء باب الرغبة از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه ابتهال برداشتن دستهاست بهنگام دعا آنگاه كه حالت رقّت و گريه باشد . [ حديث مباهله ] جريان مباهله با نصاراى نجران در سال دهم هجرى اتّفاق افتاده و يكى از عجيبترين حوادث اسلامى است كه تا آن را در پيش خود مجسّم نكنيم باهميّت آن متوجّه نخواهيم شد .