اين پول هر سال از سوى پادشاه روم به درگاه شاهنشاه ايران حمل مىشد .
انوشيروان از روم به سرزمين خزرها رفت و از آنان كه بسيارى از مردم ايران را كشته بودند ، خونخواهى كرد و گروهى از ايشان را كشت و اموالشان را به غنيمت گرفت .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
انوشيروان در جاهاى ديگر كارهاى مهمترى داشت ، قرارى راجع به متاركهء پنج ساله داده شد و اين متاركه در سال 562 ميلادى ، به شرايط ذيل مبدل به صلح پنجاه ساله گرديد :
1 - دولت ايران لازيكا را تخليه كرده به روم واگذار مىكند و دولت روم متعهد مىشود كه در ازاى اين اقدام ، در مدت پنجاه سال ، سالى سى هزار سكه طلا به دولت ايران بپردازد .
2 - مسيحيان ايران در مذهب خود آزاد خواهند بود . و ليكن حق تبليغ نخواهند داشت .
3 - دولت ايران ساخلوى در دربند قفقازيه نگاه خواهد داشت .
انوشيروان از صلح خود با بيزانس استفاده كرده به مملكت هونهاى سفيد قشون كشى نمود و براى اطمينان از پيشرفت خود ، قبلا با تركها اتحادى بر ضد آنها منعقد كرد .
كيفيات اين جنگها را نمىدانيم . همينقدر معلوم است كه در حين جنگ پادشاه هياطله كشته شد و اين مملكت بين ايران و خاقان تركها تقسيم گرديد . بدين سان كه جيحون سرحد شمال شرقى ايران شد . و باختر و طخارستان ( در مشرق باختر ) و زابلستان و رخج جزو ايران گرديدند .
( تقريبا در حدود 557 ميلادى ) بقيه ذيل در صفحه بعد