قبيله اياد [ ( 1 ) ] به آنان پيوست .
بدين گونه قبيلههائى از عرب در بحرين گرد آمدند و با يك ديگر دربارهء « تنوخ » سوگند ياد كردند .
( تنوخ به معنى مقام كردن و در يك جا ثابت ماندن است ) .
آنان پيمان بستند كه يك ديگر را يارى دهند و كمك كنند .
از اين رو ، همه با هم يگانه و همدست شدند و حكم يك قبيله را پيدا
هامش
[ ( 1 ) ] - اياد ( به كسر الف ) : از قبائل بزرگ قديم عرب ، منسوب به بنى معد ، از نسل اسماعيل است .
مسكن آنان در تهامه تا حدود نجران بود .
در اوايل قرن سوم بعد از ميلاد در باب مالكيت كعبه بين اياد و قبيلهء مضر كشمكش برخاست و قبيلهء اياد مغلوب شد و به عراق عرب و بين النهرين مهاجرت كرد و ظاهرا به اطاعت ملوك لخمى حيره در آمد .
( گفته شده است كه اياد حروف عربى را به عراق آوردند . )
در اوايل قرن ششم ميلادى تاخت و تازهائى به خاك ايران كردند ولى در دورهء خسرو انوشيروان شكست خوردند ، و سپس ، به قولى ، به شام رفتند .
در نبرد ذو قار به طرفدارى دولت ايران جنگيدند .
در دورهء عمر خطاب در جزء قشون هراكليوس با مسلمانان جنگيدند ولى سرانجام به اطاعت خليفه در آمدند و در ادوار بعد نامى از ايشان ديده نمىشود .
( دائرة المعارف فارسى )