إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً
[ ( 1 ) ] ( اى ابراهيم ! من ترا به پيشوائى مردم برگزينم ) [ ( 2 ) ] گفته بالا از ابو صالح و مجاهد است .
گروهى ديگر مىگويند : آن كلمات ، شش است كه عبارتند از :
كواكب ، ماه ، خورشيد ، آتش ، هجرت و ختنه .
حسن بصرى در اين باره به قربانى كردن فرزند نيز اشاره كرده و گفته است :
خداوند ، حضرت ابراهيم خليل عليه السلام را در معرض آزمايشهاى گوناگون قرار داد و ابراهيم از نگريستن در شب به ماه و ستارگان و در روز به خورشيد ، پروردگار خود را شناخت كه جاويدان و زوال ناپذير است از اين جهة به پرستش خدائى روى آورد كه آسمانها و زمين را آفريده است .
همچنين ابراهيم از وطن خود هجرت كرد و خواست پسر خود را در راه خدا قربانى كند و خويشتن را نيز ختنه كرد .
جز اينها هم گفته شده كه در اين تاريخ مختصر ، نيازى به ذكر همه نيست . اين اندازه هم كه گفتيم بدان سبب بود كه مىخواستم فصول اين كتاب از ذكر آن خالى نباشد .
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره بقره - از آيه 124
[ ( 2 ) ] - چنان كه پيش از اين گذشت ، حضرت ابراهيم عليه السلام مردم را در انجام اعمال حج پيشوائى و راهنمائى كرد .