آنچه هشام بن الكلبى گفته ، اعتبارى ندارد . زيرا هوشنگ در نزد ايرانيان بلند آوازه است و هر قومى از نياكان و پيشينيان خود و روزگار آنان بيش از اقوام ديگر آگاهى دارد .
هشام بن الكلبى مىگويد : « برخى از نسب شناسان ايرانى پنداشتهاند كه اين هوشنگ ، همان مهلائيل ، و پدرش ، افروال ، همان قينان است ، سيامك ، انوش ابو قينان است ، ميشى ، شيث ابو انوش است و كيومرث نيز آدم ابو البشر مىباشد . »
اگر چنان باشد كه ابن الكلبى پنداشته ، پس شك نيست كه هوشنگ در زمان آدم ، مردى بوده است . چون مهلائيل ، بنابر آنچه در كتب پيشينيان آمده ، مادرش ، دينه ، دختر براكيل بن محويل بن حنوخ بن قين بن آدم بود و قين هنگامى به جهان آمد كه سيصد و نود و پنج سال از عمر آدم گذشته بود . و او هنگام درگذشت آدم ششصد و شصت و پنج سال داشت بدين حساب كه عمر آدم هزار سال بوده است .
پارسيان مدت فرمانروائى هوشنگ را چهل سال تخمين زدهاند . پس اگر چنان باشد كه نسب شناسى كه من از آن ياد كردم پنداشته ، دور نيست كه هوشنگ دويست سال پس از درگذشت آدم به فرمانروائى رسيده باشد .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 221
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٢١