ابو جعفر بر اين پايه به چيزهائى استدلال كرده كه گفتن آنها به درازا مىكشد و چنين سخنانى نيز شايسته تواريخ نيست ، به ويژه تاريخهاى مختصر . و اين گونه استدلالات در علم اصول سزاوارتر است .
متكلمان [ ( 1 ) ] نيز از آن در كتابهاى خود چنان كه بايد و شايد سخن گفتهاند . بنابر اين ما كنار گذاشتن آن را بهتر ديديم .
هامش
[ ( 1 ) ] - متكلم كسى است كه حقايق اشياء را از روى دليل و برهان با ملاحظه و مطابقه با شرع درك مىكند . مثلا از ظواهر شرع رسيده است كه در قبر از انسان سؤال خواهد شد . متكلم همين ظاهر را مىگيرد و در آن تحقيق و تأمل مىكند و هر برهان كه راجع به آن پيدا كند بايد با شرع مطابقت نمايد .
( فرهنگ فارسى دكتر معين )