فصل پنجم ( در انابت ) قال اللَّه تعالى سبحانه : « و انيبوا إلى ربّكم و اسلموا له » 39 : 54 ( 1 ) انابت با خداى گشتن و بر او اقبال كردن باشد ، و آن به سه چيز است : يكى به باطن ، كه هميشه متوجه به جانب خداى تعالى باشد ، و در افكار و عزايم طلب قربت او كند « و جاء بقلب منيب . » 50 : 33 ( 2 ) و ديگر به قول ، كه در عموم اوقات به ذكر او و ذكر نعم و ذكر كسانى كه به حضرت او نزديكتر باشند مشغول باشد « و ما يتذكَّر الا من ينيب » 40 : 13 ( 3 ) . سيّم ( 4 ) از اعمال ظاهره ، كه هميشه بر طاعات و عبادات كه مقرون ( 5 ) به نيّت قربت باشد مواظبت كنند ، مانند صلاة فرض و سنتى ( 6 ) و نوافل ، و وقوف بمواقف بزرگان دين ، و بذل صدقات ، و احسان با خلق خدا به رسانيدن اسباب نفع به ايشان و باز داشتن
هامش
( 1 ) زمر - 54 . .
( 2 ) - ق - 33 . .
( 3 ) - غافر - 13 . .
( 4 ) - ن و گ : به . .
( 5 ) - ن و گ : عبادات مقرون . .
( 6 ) - ن و گ : صلوات فرايض و نوافل . .