و داراى زندگى بهتر و حال نيكوترى هستند و از ما بورود بهشت طمعشان بيشتر است .
ابو بصير گفت امام عليه السّلام جوابى به من نداد تا رسيدم بابطح مكه . در آنجا مشاهده كرديم ضجه و ناله بسوى خدا برداشتهاند . امام فرمود چقدر ناله و فرياد زياد است و حاجى كم فرمود قسم به آن خدائى كه محمّد را به نبوت برانگيخته و او را بسوى بهشت برده خداوند قبول نخواهد كرد مگر از تو و يارانت فقط .
ابا بصير گفت : در اين موقع دست بر چشم من ماليد نگاه كردم اكثر مردم به صورت خوك و خر و ميمون بودند تك تك انسان ديده ميشد .
خرايج : ابو بصير گفت : به حضرت باقر عليه السّلام عرضكردم من غلام و شيعه شما و مردى ضعيف و نابينايم . بهشت را برايم ضمانت كن .
فرمود : نميخواهى علامت ائمه را برايت توضيح دهم . عرضكردم ممكن نيست جمع بين هر دو برايم بنمائيد فرمود مايل نيستى كه آن را توضيح دهم عرضكردم چرا مايل نباشم ؟ ! در اين موقع دست بر روى چشم من ماليد هر چه در خانه بود به چشم خود مشاهده كردم فرمود اى ابا محمّد اينك چشم تو بينا شد ، دقت كن با چشم خود چه مىبينى . ابو بصير گفت به خدا قسم هر چه تماشا كردم جز سگ و خوك و ميمون نديدم عرضكردم مولاى من اين قيافههاى برگشته چيست ؟
فرمود : آنچه مىبينى تشكيل دهنده اجتماع هستند اگر پرده از روى چشم مردم برداشته شود شيعيان مخالفين خود را نخواهند ديد مگر به همين صورت . بعد فرمود : اگر مايلى ترا به همين حالت باقى گذارم و حساب تو با خدا است و اگر ميخواهى بهشت را برايت ضمانت كنم بايد به صورت اول برگردى عرض كردم آقا علاقهاى بديدن اين مردم شكل برگشته ندارم مرا به حال اول برگردان چيزى را نميتوان با بهشت معاوضه كرد دست بر روى چشمم كشيد به حالت اول برگشت .
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 23
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣