بصائر : محمّد بن فضيل از يك راوى خود از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود : امام در شكم مادر كه هست صدا را ميشنود وقتى به دنيا آمد عمودى از نور برايش افراشته مىشود در همان محلى كه هست بوسيله آن مشاهده مىكند آنچه در جاى ديگر است .
بصائر : ابو اسحاق جريرى گفت : خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم شنيدم ميفرمود : خدا را عمودى از نور است كه خداوند آن را از تمام خلايق مستور ميدارد يك طرف در نزد خدا است و طرف ديگر در گوش امام است هر وقت اراده چيزى بكند خداوند به گوش او وحى مينمايد .
بصائر : صالح بن سهل از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد گفت من در خدمت ايشان نشسته بودم ابتداء به من فرمود : يا صالح خداوند بين خود و بين پيامبرش پيكى قرار داده ولى بين خود و امام پيك قرار نداده عرضكردم اين مطلب چگونه است فرمود : بين خود و بين امام عمودى از نور قرار داده كه خدا بوسيله آن امام را تماشا مىكند و امام خدا را وقتى چيزى را بخواهد بداند به آن نور نگاه مىكند ميفهمد .
بصائر : عباس بن جريش از حضرت جواد نقل كرد كه فرمود : امام صادق عليه السّلام فرمود :
( إِنَّا أَنْزَلْناهُ )
نورى است به صورت خورشيد بر سر پيامبر و اوصياء اراده نميكند هيچ كدام از ما دانستن چيزى را از مسائل زمين يا آسمان تا حجبى كه بين خدا و عرش است مگر اينكه يك طرف آن نور بلند مىشود تفسير مطلبى را كه ميخواست در آن نوشته مىيابد .
بصائر : اسحاق قمى گفت : به حضرت باقر گفتم فدايت شوم مقام امام چقدر است ؟ فرمود در شكم مادر ميشنود وقتى به زمين رسيد بر شانه راستش نوشته است «
وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
.
سپس خداوند نورى به صورت استوانهاى ميفرستد از درون عرش تا زمين در آن اعمال تمام خلايق را مىبيند سپس استوانهاى ديگر از آن جدا ميگردد