چهارم : مطلبى كه قبلا اشاره كرديم كه خداوند اين امور را بطور كلى بىاينكه قابل بداء باشد باحدى اطلاع نداده بلكه نزديك بوقوع اين مسائل علم آنها را در اختيار اولياى خود ميگذارد مانند شب قدر يا نزديكتر از آن اين وجه نزديكتر است بتوصيه آيه چنانچه اخبار زيادى شاهد آن است چون بناچار بايد ملك الموت اطلاع از زمان مرگ شخصى داشته باشد كه در اخبار نيز هست همچنان فرشتگان مأمور ابر و باران نسبت بوقت بارش باران همچنين ملائكه مدبر راجع باوقات وقوع حوادث .
دنبالهء مطلب شيخ مفيد رحمة اللَّه عليه در كتاب مسائل مينويسد : ائمه عليهم السّلام گاهى از دل اشخاص اطلاع داشتند و مطالبى را از آينده خبر ميدادند اين از شرايط امامت و صفات واجب آنها نبود خداوند به اين مزايا آنها را كرامت بخشيده بود و آنها را داراى اين مزيت كرده بود تا بيشتر موجب اطاعت و اثبات امامت ايشان شود گرچه عقلا لزومى ندارد ولى اين از جهت سماع لازم شده اما اينكه به آنها نسبت علم غيب بدهيم كار زشتى است و فساد آن آشكار است زيرا چنين نسبتى شايسته كسى است كه اطلاعات را بذات خويش داشته باشد نه آنكه به او بياموزند و اين فقط در مورد خدا است بر همين عقيده هستند تمام امامى مذهبان مگر گروه اندكى از مفوضه و كسانى كه شبيه آنهايند از غاليان .
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 77
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٧