تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
چيزى كه خدا را تسبيح گويد و تكبير و تهليل نمايد بتعليم من و على است و در علم سابق خدا است كه دوست من و على داخل آتش نميشود و همچنين در علم اوست كه داخل بهشت نمىشود دشمن من و على آگاه باشيد كه خداوند ملائكه‌اى را آفريد . كه بدست آنها آفتابه‌هائى از نقره پر است از آب بهشت از فردوس هيچ يك از شيعيان على نيست مگر اينكه از نظر پدر و مادر پاك است و پرهيزگار و صاف است در امن و ايمان به خدا است هر گاه يكى از آن‌ها تصميم همبسترى با خانواده خود را داشته باشد يكى از ملائكه‌اى كه در دست آفتابه‌هاى بهشتى را دارد مىآيد از آن آب در ظرف آبى كه مىآشامد مىريزد او از آن آب مىآشامد ايمان در دلش ميرويد همان طورى كه گياه ميرويد آن‌ها با دليل و برهان شناخت دارند نسبت به خدا و پيامبر و وصى او على و دخترش فاطمه زهرا سپس حسن و حسين و امامان از نژاد حسين . عرضكردم يا رسول اللَّه آن‌ها كيانند ؟ فرمود : يازده نفر پدرشان على بن ابى طالب عليه السّلام سپس پيامبر اكرم فرمود : ستايش خدائى راست كه محبت على و ايمان را دو سبب قرار داد . كنز : ابو سعيد خدرى گفت : ما نشسته بوديم خدمت پيامبر اكرم كه ناگاه مردى روى آورد گفت اين فرموده خدا را برايم تفسير فرما كه بشيطان ميگويد :
أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِينَ
آن‌هائى كه از ملائكه مقرب بالاترند كيانند . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : من و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام ما در سرادق عرش خدا را تسبيح مىكرديم ملائكه از تسبيح ما به تسبيح مشغول شدند دو هزار سال قبل از خلقت آدم . وقتى خداوند آدم را آفريد بملائكه دستور داد او را سجده كنند و اين سجده نبود مگر بواسطه ما ، همه ملائكه سجده كردند بجز شيطان كه امتناع ورزيد خداوند فرمود : چه شد سجده نكردى براى كسى كه بدست خود او را