حقيقيه » « 1 » نسبت به تمام اراضى و عقارات بوده است . « و الله العالم »
هامش
( 1 ) . قضيه در اصطلاح منطق عبارت است از جملهى تامّ خبرى كه ذاتاً متصّف به صدق و كذب بشود . البته قضيه ، تقسيمات مختلفى دارد كه هر كدام به اعتبار و جهات مختلفى صورت مىگيرد ، مانند تقسيم قضيه به : « حمليه و شرطيه » ، « موجبة و سالبة » ، « شخصية ، طبيعية ، مهملة و محصورة » ، « متصلة و منفصلة » و « محصلة و معدولة » ؛ به هر حال « قضيه حملى موجبه » ، به اعتبار ظرف تحقّق موضوع آن ، به سه قسم « ذهنيه ، خارجية و حقيقية » تقسيم مىشود . امّا قضيه حقيقية ، قضيهاى است كه موضوع آن ، شامل همه افراد محقّق الوجود و مقدَّر الوجود ( يعنى همه افراد فعلى ، فرضى و تقديرى ) مىشود . بديهى است منظور حضرت استاد - دام عزه - از تعبير ياد شده اين است كه مقصود ائمه : از طائفه اول روايات ، محروميّت ارث بردن زوجه از طبيعت اراضى و عقارات بوده است ، يعنى بر محور قضيه حقيقية ، هر فردى كه براى « ارض » فرض شود - چه بالفعل موجود باشد و چه نباشد - در حكم حرمان ، داخل مىشود ؛ نه اينكه مقصود ائمه : بر محور قضيه خارجيه بوده است تا فقط فردى از « افراد فعلى ارض » همچون مفتوحه عنوة و . . . منظور باشد . و الله العالم .