زوجه ، به هم نزديكو متكافئ هستند ؛ لذا نمىتوان گفت كه شهرت در كدام طرف مسئله است .
- دربارهيعمل متشرعه :
در اينكه متشرّعه تابع چه كسانىاند ؟ و منشأعملشانچيست ؟ و آيا در ما نحن فيه ، عمل متشرّعه ، خلاف روايات است يا خير ؟
بايد گفت كه : متشرّعه تابع ائمه معصومين ( ع ) هستندو منشأ اعمالشان
دستورات صادره از سوى ايشان است ؛ بنابراين عمل متشرعه مطابق روايات است .
پس اينكه فقيه معاصر - دامت تأييداته - فرمودند : « عمل متشرّعه ، خلاف روايات حرمان بوده است » استدلال نادرستى است ؛ زيرا چنانچهامروزه از متدينين كهنسال درباره ارث زوجه پرسيده شود ، بدون شك آنها مىگويند : « زوجه از عين زمين ارث نمىبرد ولى از قيمت هواييآن ( بناء و ساختمان ) ارث مىبرد » .
* ثانياً : كلام انتهايى مجيبنيز هيچ ارتباطى با اشكال دوم مستشكل ندارد ؟ ! .
به عبارت انتهايى مجيب توجه فرماييد :
« كلّما اختصّ مفادها بموارد خاصّة كان أقلّ مخالفة واوفق بالقبول » « 1 »
و هر چه مفاد اين روايات به موارد خاصى اختصاص يابد كمتر مورد مخالفت واقع شده و با قبول موافقتر است .
پنجمين جواب از منظر مختار
« حمل بر فرد نادر » در جايى قبيح است كه تقييدهاى متعدّدى زده شود و نهايتاً منجر به اين شود كه فرد باقيمانده ، نادر گردد ؛ به عنوان مثال ، اگر به مطلقى كه در مجموع صد فرد دارد ، نود تقييد بزنند ، در اين صورت ، حمل بر افرادِ نادرِ باقيمانده ، قبيح و مستهجن است . اما ، در جايى كه اكثر افراد با يك تقييد خارج
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : مجله فقه اهل بيت ، رساله ميراث الزوجة من العقار ، آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى ، شماره 46 ص 28 .