الف : روايت اول باب هفتم ؛ دال بر عدم محروميّت زوجه ، از جميع ما ترك زوج
بررسى طائفه دوم ، روايات دال بر ارث بردن زوجه از جميع ما ترك
عنوان باب هفتم كتاب « وسائل الشيعة » از « ابواب ميراث الازواج » چنين است :
« بَابُ أَنَّ الزَّوْجَ يَرِثُ مِنْ كُلِّ مَا تَرَكَتْ زَوْجَتُهُ وَ كَذَا جَمِيعُ الْوُرَّاثِ وَ كَذَا الزَّوْجَةُ الَّتِى لَهَا مِنْهُ وَلَدٌ »
باب ارث زوجه از تمام ما ترك زوجه و همينطور همهى وراث و همچنين است ارث بردن زوجهاى كه از زوج فرزند دارد ( يعنى ارث بردن زوجهى داراى فرزند از زوج از تمام ما ترك زوج )
همچنانكه قبلا ذكر گرديد ، فتواى مرحوم شيخ حر عاملى ( رحمه الله ) مطابق با عناوين ابواب انتخابى كتابشان است ؛ بنابراين در ما نحن فيه فتواى ايشان چنين است :
« زوجه از جميع ما ترك زوجه ارث مىبرد و همچنين جميع وراث و نيز زوجه اگر از زوج فرزند داشته باشد از تمام ماترك زوج ارث مىبرد » .
اشكال بر فتواى مرحوم شيخ حر عاملى ( رحمه الله )
ايرادى كه به عنوان انتخابى صاحب وسائل ( رحمه الله ) در باب هفتم وارد مىنمايند اين است كه : تفصيل بين ذات ولد و غير ذات ولد فقط در روايت دوم باب هفتم يعنى مقطوعهى ابن اذينه آمده است و در روايت اول باب هفتم ، اثرى از اين تفصيل ، وجود ندارد ؛ پس چگونه ايشان به طور كلى از اين باب چنين فتوايى را استنباط فرمودهاند ! ؟
از اين رو ، لازم است ابتداء ، به بررسى اين روايت پرداخته تا جهت نتيجهگيرى ، بحث در مسير صحيح قرار گيرد .
روايت اولِ باب هفتم
« مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ فَضَالَةَ عَنْ أَبَانٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ ( وَ ابْنِ أَبِى يَعْفُورٍ ) عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ( ع ) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ هَلْ يَرِثُ مِنْ دَارِامْرَأَتِهِ أَوْ أَرْضِهَا مِنَ التُّرْبَةِ شَيْئاً أَوْ يَكُونُ ( فِى ) ذَلِكَ بِمَنْزِلَةِ