[ سوره الفجر ‹ 89 › : آيات 21 تا 26 ]
كَلَّا إِذا دُكَّتِ الأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ‹ 21 › وَجاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ‹ 22 › وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنْسانُ وَأَنَّى لَه الذِّكْرى ‹ 23 › يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي ‹ 24 › فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَه أَحَدٌ ‹ 25 ›
وَ لا يُوثِقُ وَثاقَه أَحَدٌ ‹ 26 ›
ترجمه :
21 - چنان نيست كه آنها خيال مىكنند ، در آن هنگام كه زمين سخت درهم كوبيده شود .
22 - و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند .
23 - و در آن روز جهنم را حاضر كنند ( آرى ) در آن روز انسان متذكر مىشود ، اما چه فايده كه اين تذكر براى او سودى ندارد .
24 - مىگويد : اى كاش براى اين زندگى چيزى فرستاده بودم .
25 - در آن روز هيچكس عذابى همانند عذاب او نمىكند .
26 - و هيچكس همچون او كسى را به بند نمىكشد .