ترجمه :
بنام خداوند بخشنده مهربان 1 - در آن هنگام كه آسمان ( كرات آسمانى ) شكافته شود .
2 - و تسليم فرمان پروردگارش شود ، و سزاوار است چنين باشد .
3 - و در آن هنگام كه زمين گسترده شود .
4 - و آنچه در درون دارد بيرون افكنده و خالى شود .
5 - و تسليم فرمان پروردگارش گردد ، و شايسته است كه چنين باشد .
6 - اى انسان ! تو با تلاش و رنج به سوى پروردگارت مىروى و او را ملاقات خواهى كرد .
7 - اما كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شده .
8 - به زودى حساب آسانى براى او مىشود .
9 - و خوشحال به اهل و خانواده اش بازمىگردد .
تفسير : تلاشى پر رنج به سوى كمال مطلق
همانگونه كه در شرح محتواى سوره گفتيم در آغاز اين سوره نيز اشاره به حوادث عظيم و عجيب پايان جهان اشاره شده مىفرمايد :
« در آن هنگام كه آسمان شكافته شود » ( و اجرام و كرات آسمانى متلاشى گردد ، و نظام كواكب برهم خورد ) ( * ( إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ ) * ) ( 1 ) .
نظير آنچه در سوره « انفطار » آمده كه مىفرمايد : إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ : « در آن زمان كه آسمان ( و كرات آسمانى ) شكافته و ستارگان پراكنده شوند و فرو ريزند » ( انفطار 1 و 2 ) .
هامش
( 1 ) « اذا » حرف شرط است و جزاى آن محذوف مىباشد ، و در تقدير چنين است * ( إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ ) * . . . لاقى الانسان ربه فحاسبه و جازاه .