و اين اعلام پايان دنيا و خرابى و فناى آن است .
سپس مىافزايد : « و تسليم فرمان پروردگارش شود و سزاوار است چنين باشد » ( * ( وَأَذِنَتْ لِرَبِّها وَحُقَّتْ ) * ) .
مبادا تصور شود كه آسمان با آن عظمت كمترين مقاومتى در مقابل اين فرمان الهى مىكند ، او همچون بنده مطيع و فرمانبردارى است كه در برابر اين دستور كاملا تسليم است .
« اذنت » در اصل از « اذن » ( بر وزن افق ) به معنى « گوش » گرفته شده ، و مفهوم آن استماع كردن و شنوا بودن و در اينجا كنايه از اطاعت فرمان و تسليم است .
« حقت » از ماده « حق » به معنى شايسته و سزاوار است .
چگونه مىتواند تسليم نباشد در حالى كه فيض وجود لحظه به لحظه از سوى خداوند به آن مىرسد ، و اگر يك آن اين رابطه قطع گردد متلاشى و نابود خواهد شد .
آرى آسمان و زمين نه تنها در آغاز آفرينش ، طبق آيه 11 سوره فصلت « قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ » مطيع فرمان حق بود كه در پايان عمر نيز چنين است .
بعضى نيز گفتهاند : كه منظور از جمله « حقت » اين است كه وحشت و ترس قيامت آن چنان است كه سزاوار است آسمانها نيز از هم بشكافد .
ولى تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد .
و در مرحله بعد به وضع « زمين » اشاره كرده ، مىفرمايد : « و در آن هنگام كه زمين كشيده و گسترده شود » ( * ( وَإِذَا الأَرْضُ مُدَّتْ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 297
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٧