بخش سى و دوم حكمت ، معرفت امام است
تفسير قمى : علي بن قصير از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند كه عرض كردم فدايت شوم تفسير اين آيه چيست :
وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ
بلقمان حكمت آموختيم . فرمود يعنى معرفت امام زمان خودش .
محاسن برقى : ابو بصير گفت : از حضرت صادق عليه السّلام در مورد اين آيه سؤال كردم :
وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً
هر كه داراى حكمت شود به او خير و خوبى فراوان داده شده .
فرمود اطاعت و فرمانبردارى از خدا و معرفت امام است .
تفسير عياشى : ابو بصير گفت از حضرت باقر شنيدم در تفسير آيه
وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً
فرمود معرفت امام و پرهيز از گناهان كبيرهاى كه خداوند وعده آتش داده .
عياشى : سليمان بن خالد از حضرت صادق نقل كرد كه فرمود حكمت عبارت است از معرفت و بصيرت در دين هر كدام از شما فقيه در دين باشد حكيم است ، از مردن هيچ كس در جهان شيطان خوشحال نميشود به اندازه خوشحالى از مردن يك فقيه .