بخش بيست و ششم ولايت ائمه صدق است و صادقين و صديقين و شهداء و صالحين آنهايند
آيات : سوره توبه آيه 119
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
تفسير : مرحوم طبرسى مينويسد : در مصحف عبد اللَّه و قرائت ابن عباس من الصادقين است همين نيز از حضرت صادق نقل شده سپس ميگويد : يعنى كسانى كه در گفتار راستگويند و دروغ نميگويند معناى آيه اينست كه بر مذهب كسانى باشيد كه در گفتار و كردار خود دروغ نميگويند و با آنها مصاحبت و همنشينى كنيد خداوند راستگويان را در سوره بقره توصيف نموده
وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
تا
أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
.
خداوند دستور داده از آنها پيروى كنيد بعضى گفتهاند : منظور از صادقين كسانى هستند كه خداوند در اين آيه آنها را ستوده :
رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ
كه منظور حمزة بن عبد المطلب و جعفر بن ابى طالب
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ
على بن ابى طالب عليه السّلام است .