فرمود فضيل در جاهليت نيز همين طور طواف ميكردند نه عارف به حق بودند و نه پيرو دينى ، فضيل نگاه كن چگونه برو افتادهاند خدا لعنت كند اين گروه مسخره را سپس اين آيه را تلاوت فرمود :
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
آيا كسى كه در موقع راه رفتن روى زمين افتاده راه ميرود قابل رهبرى است يا كسى كه درست راه ميرود و در راه مستقيم در حركت است فرمود به خدا قسم منظور علي بن ابى طالب و اوصيا هستند بعد اين آيه را خواند :
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ
وقتى او ( امير المؤمنين ) را مىبينند كه داراى مقام و موقعيتى عالى در نزد خدا است ناراحت ميشوند كافران ، ملائكه به آنها ميگويند اينست آن كسى كه نسبت بمقام او ادعا ميكرديد و خود را بلقب شخصى او ميناميديد ( امير المؤمنين ) .
فرمود فضيل ! نام امير المؤمنين را هر كس بر خود بگذارد جز علي عليه السّلام افترا بسته و بدروغ ادعا نموده تا روز قيامت . فضيل ! به خدا قسم اعمال حج از غير شما پذيرفته نيست و گناه غير شما بخشيده نمىشود و عملى از غير شما نمىپذيرند اين آيه در باره شما است :
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً
اگر از گناهان كبيره بپرهيزيد از گناهان شما چشم پوشى ميكنيم و شما را وارد جايگاهى عالى مىنمائيم .
فضيل مگر راضى نيستيد كه نماز به پا داريد زكات بدهيد و جلو زبان خود را نگهداريد و وارد بهشت شويد بعد اين آيه را خواند :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ
« 1 » به خدا قسم شما اهل اين آيه هستيد .
توضيح : يعنى شما بابتداى آيه عمل نمودهايد نه انتهاى آن . يا اينكه اين دستور متوجه شما است ابتداى آيه را عمل كنيد و از انتهاى آن
هامش
( 1 ) نمىبينى كسانى را كه به آنها گفته شد جلو دست خود را نگهداريد و نماز به پا داريد و زكات بدهيد .