فرمود چگونه محلى را خداوند ميفرمايد امن است ترس و دزدى وجود دارد ! عرض كرد پس چيست فرمود منظور از آيه ما خانواده هستيم شما را به ناس تعبير كرده و ما را بقريه . گفت فدايت شوم در قرآن آيهاى به من نشان دهيد كه منظور از قريه مردم باشد .
حضرت صادق عليه السّلام فرمود مگر خداوند نميفرمايد :
وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيها وَ الْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنا فِيها
بگو ببينم آيا از در و ديوارها بايد بپرسد يا از مردم و خداوند مىفرمايد :
وَ إِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوها قَبْلَ يَوْمِ الْقِيامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوها عَذاباً شَدِيداً
.
آيا عذابشوندگان مردم هستند يا در و ديوارها .
مناقب : روزى ابو حنيفه خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيده از چند مسأله كه جواب آن را نميدانست سؤال كرد از آن جمله پرسيد تفسير اين آيه چيست :
وَ قَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِينَ
منظور كدام سرزمين است آيا بين مكه و مدينه است ؟
فرمود ترا به خدا سوگند مگر در بين راه مدينه و مكه شما امنيت از جان و مال خود داريد فرمود اين آيه را توضيح بده :
وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً
چه محلى است كه هر كه داخل شد ايمن است . ابو حنيفه جواب داد منظور بيت اللَّه است .
فرمود ترا به خدا سوگند مگر خبر نداريد كه عبد اللَّه بن زبير و سعيد بن جبير داخل خانه خدا شدند و از كشته شدن ايمن نبودند ، ابو حنيفه گفت مرا معذور دار يا بن رسول اللَّه .
توضيح : تأويل در اين اخبار از تأويلهاى بعيد است و شايد وجه در اين تأويلها همان مطلبى است كه بارها به آن اشاره كردهايم كه داستانهاى قرآن براى آن است كه اين امت متوجه شوند اعمال آنها را انجام ندهند و بترسند كه مشمول كيفرهاى آنها خواهند شد .