جنب بمعنى جانب و ناحيه است آنها آن جهت و جانبى هستند كه مردم بايد بآنجانب توجه كنند جنب بر امير نيز مىگويند و ممكن است كنايه از اين باشد كه قرب به خدا حاصل نمىشود مگر با تقرب به آنها همان طورى كه مقربين پادشاه همانهائى هستند كه پهلوى او و در جنب اويند .
كفعمى از حضرت باقر عليه السّلام در تفسير اين كلام نقل كرده كه معناى آن اينست كه چيزى به خدا نزديكتر از پيامبر نيست و چيزى بپيامبر نزديكتر از وصيش نيست پس او در قرب و نزديكى مانند پهلو است خداوند در اين آيه بيان مىكند :
أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ
يعنى در ولايت اولياى خدا .
امام عليه السّلام در معنى باب اللَّه فرمود : معنايش اينست كه خداوند از ديدگاه مردم پنهان است پيامبر و وصى خود را در ميان ايشان قرار داده و بايشان واگذار نموده است احتياجهاى علمى مردم را وقتى پيامبر اكرم بعلى آموخت علوم و حكمت را فرمود :
« انا مدينة العلم و على بابها »
خداوند واجب كرده بر مردم توجه بجانب على را در اين آيه :
ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
و در آيه ديگر مىفرمايد :
وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها
يعنى ائمه عليهم السّلام كه بيوت علم خدا و گنجينه دانش اويند ابواب اللَّه و داعيان به بهشت و راهنمايان برستگارى هستند تا روز قيامت .