[ سوره الإنسان ‹ 76 › : آيات 5 تا 11 ]
إِنَّ الأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً ‹ 5 › عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّه يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً ‹ 6 › يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّه مُسْتَطِيراً ‹ 7 › وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّه مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً ‹ 8 › إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْه اللَّه لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَلا شُكُوراً ‹ 9 ›
إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً ‹ 10 › فَوَقاهُمُ اللَّه شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً ‹ 11 ›
ترجمه :
5 - ابرار ( نيكان ) از جامى مىنوشند كه با عطر خوشى آميخته است .
6 - از چشمه اى كه بندگان خاص خدا از آن مىنوشند ، و از هر جا بخواهند آن را جارى مىسازند ! 7 - آنها به نذر خود وفا مىكنند ، و از روزى كه عذابش گسترده است مىترسند .
8 - و غذاى ( خود ) را با اينكه به آن علاقه ( و نياز ) دارند به مسكين و يتيم و اسير مىدهند .
9 - ( و مىگويند : ) ما شما را براى خدا اطعام مىكنيم و ، هيچ پاداش و تشكرى از