در رديف سورههاى مدنى آوردهاند ( 1 ) .
3 - و نيز در همان كتاب از « فهرست ابن نديم » از ابن عباس نقل شده كه سوره هل اتى را يازدهمين سوره مدنى مىشمارد ( 2 ) .
4 - در « اتقان » سيوطى از بيهقى در « دلائل النبوة » از عكرمه نقل شده كه سوره هل اتى در مدينه نازل شده است ( 3 ) .
5 - در « در المنثور » نيز همين معنى از ابن عباس به طرق مختلف نقل شده ( 4 ) .
6 - « زمخشرى » در « تفسير كشاف » شان نزول معروف آيات آغاز اين سوره را در مورد نذر على ع و همسر و فرزندانش نقل كرده است ( 5 ) .
7 - گذشته از موارد بالا جمع كثير ديگرى از بزرگان اهل سنت نزول آيات آغاز اين سوره را ( إِنَّ الأَبْرارَ . . . ) در باره على ع و فاطمه زهرا و حسن و حسين ع نقل كردهاند كه شهادتى است بر مدنى بودن آن ( زيرا مىدانيم تولد امام حسن و امام حسين ع در مدينه بوده است ) مانند واحدى در « اسباب النزول » بغوى در « معالم التنزيل » سبط بن جوزى در « تذكره » گنجى شافعى در « كفاية الطالب » و جمعى ديگر ( 6 ) .
اين مساله به قدرى معروف و مشهور است كه « محمد بن ادريس شافعى » يكى از ائمه چهار گانه اهل سنت ، در شعر معروفش مىگويد :
هامش
( 1 ) « تاريخ القرآن » صفحه 55 .
( 2 ) « تاريخ القرآن » .
( 3 و 4 ) « تفسير الميزان » جلد 20 صفحه 221 .
( 5 ) « كشاف » جلد 4 صفحه 670 .
( 6 ) « احقاق الحق » جلد 3 صفحه 157 - 170 ( با ذكر نام و شماره صفحه كتابهاى آنان ) .