بر دوزخ گمارده شدهاند « ( * ( عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ ) * ) ( 1 ) .
فرشتگانى كه قطعا مامور به ترحم و شفقت و مهربانى نيستند ، بلكه مامور به كيفر و عذاب و خشونتند .
گرچه در آيه فوق تنها عدد نوزده ذكر شده ، و تصريح به ملائكه مامور عذاب نشده است ، ولى از آيه بعد به خوبى استفاده مىشود كه اين عدد اشاره به عدد ماموران عذاب از فرشتگان است .
بعضى نيز گفتهاند اشاره به نوزده گروه از فرشتگان مىباشد ، نه نوزده نفر ، و جمله « و ما * ( يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ) * » لشكريان پروردگارت را جز او كسى نمىداند كه در آيه بعد آمده قرينه اى بر اين معنى مىدانند .
اما چرا از ميان اعداد تنها عدد نوزده براى ماموران عذاب الهى انتخاب شده ؟ كسى دقيقا به درستى نمىداند ، ولى جمعى احتمال دادهاند اين به خاطر آن است كه در عدد نوزده بزرگترين عدد آحاد ( عدد نه ) و كوچكترين عدد عشرات ( عدد ده ) جمع است .
بعضى نيز گفتهاند به خاطر آن است كه ريشههاى اخلاق رذيله به نوزده خلق ظاهر و باطن باز مىگردد ، و از آنجا كه اخلاق رذيله هر كدام يكى از عوامل عذاب الهى است . طبقات دوزخ نوزده طبقه ، به تعداد آنها ، و در هر طبقه فرشته يا گروهى از فرشتگان مامور عذابند .
اصولا مسائل مربوط به قيامت و بهشت و دوزخ و جزئيات و خصوصيات آنها براى ما كه در محيط محدود دنيا اسيريم دقيقا روشن نيست ، آنچه ما مىدانيم
هامش
( 1 ) در اين جمله « عليها » خبر مقدم و « تسعة عشر » مبتداى مؤخر است ، و مىدانيم اين كلمه مبنى بر فتح است ، و لذا در ظاهر رفع به خود نمىگيرد و علتش را اين گفتهاند كه متضمن معنى و او عاطفه مىباشد .