مىفرمايد : « به زودى او را وارد دوزخ مىكنم و به آتش دوزخ مىسوزانم » ! ( ساصليه سقر ) .
« سقر » در اصل از ماده « سقر » ( بر وزن فقر ) به معنى دگرگون شدن و ذوب شدن بر اثر تابش آفتاب است ، سپس به عنوان يكى از نامهاى جهنم انتخاب شده است ، و كرارا در آيات قرآن آمده ، و انتخاب اين نام اشاره به عذابهاى هولناك دوزخ است كه دامان اهل خود را مىگيرد ، بعضى نيز آن را نام يكى از طبقات و دركات هولانگيز دوزخ دانستهاند .
سپس براى بيان عظمت و شدت عذاب دوزخ مىگويد : « تو چه مىدانى كه سقر چيست » ( و ما ادريك ما سقر ) يعنى به قدرى عذاب آن شديد است كه از دايره تصور بيرون مىباشد ، و به فكر هيچكس نمىگنجد ، همانگونه كه اهميت نعمتهاى بهشتى و عظمت آن به فكر كسى خطور نمىكند .
« نه چيزى را باقى مىگذارد ، و نه رها مىسازد » ! ( لا تبقى و لا تذر ) اين جمله ممكن است اشاره به آن باشد كه آتش دوزخ بر خلاف آتش دنيا كه گاه در نقطه اى از بدن اثر مىكند ، و نقطه ديگر سالم مىماند ، و گاه در جسم اثر مىگذارد ، و روح از آن در امان مىباشد آتشى است فراگير كه تمامى وجود انسان را در بر مىگيرد ، و هيچ چيز را رها نمىكند .
بعضى نيز گفتهاند منظور اين است كه نه دوزخيان را مىميراند ، و نه زنده نگه ميدارد ، و بلكه پيوسته در ميان مرگ و حيات گرفتارند ، همانگونه كه در آيه 13 سوره اعلى آمده لا يَمُوتُ فِيها وَلا يَحْيى « نه در آن مىميرد نه زنده مىماند » !
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٣٣