تفسير : اى جامه به خود پيچيده بپاخيز !
همانگونه كه از لحن آغاز اين سوره بر مىآيد دعوتى است آسمانى از پيامبر ص براى استقامت ، و آمادگى جهت پذيرش يك وظيفه بزرگ و سنگين ، كه بدون خودسازى قبلى انجام آن ممكن نيست ، مىفرمايد :
« اى جامه به خود پيچيده » ! ( * ( يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ ) * ) ( 1 ) .
« شب را جز كمى به پا خيز » ! ( * ( قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا ) * ) .
« نيمى از شب را يا كمى از آن كم كن » ( * ( نِصْفَه أَوِ انْقُصْ مِنْه قَلِيلًا ) * ) .
« يا بر نصف بيفزا » ( * ( أَوْ زِدْ عَلَيْه ) * ) .
« و قرآن را با تامل و دقت و در نهايت روشنى و فصاحت تلاوت كن » ( * ( وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا ) * ) .
جالب اينكه مخاطب در اين آيات پيامبر ص است ولى نه به عنوان « يا ايها الرسول » و « يا ايها النبى » بلكه به عنوان « * ( يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ ) * » ، اشاره به اينكه دوران « جامه به خود پيچيدن » و در گوشه انزوا نشستن نيست ،
هامش
( 1 ) « مزمل » در اصل « متزمل » بوده از ماده « تزمل » به معنى پيچيدن پارچه اى بر خويش است و « زميل » كه به معنى همرديف ( كسى كه همراه انسان بر مركبى سوار مىشود ) و سپس به معنى « رفيق » آمده ، به خاطر اين است كه ارتباط و پيوند نزديكى دارد .