عباس ( 1 ) نقل مىكند كه او 52 حديث در اين زمينه از طرق شيعه و اهل سنت جمعآورى كرده ، سپس خود او به نقل قسمتى از آن مىپردازد ( 2 ) .
3 - نارضايى پيامبر ( ص ) از بعضى از همسران خود
در طول تاريخ بسيارند بزرگانى كه همسرانى در شان خود نداشتند ، و از عدم اجتماع شرائط لازم در آنها رنج مىبردند كه در قرآن مجيد نيز نمونه هايى از آنها در ميان انبياى بزرگ ذكر شده است .
آيات فوق نشان مىدهد كه پيامبر اسلام ص نسبت به بعضى از همسرانش چنين بود ، آنها به خاطر رقابتهايى كه با يكديگر داشتند گاه روح پاك حضرتش را جريحه دار مىكردند ، و گاه به اعتراض نسبت به او و يا افشاء سرش مىپرداختند ، تا آنجا كه خداوند به سرزنش آنان و دفاع از پيامبرش پرداخته و مؤكدترين بيان را در اين زمينه فرموده و حتى آنها را تهديد به طلاق مىكند ، و چنان كه ديديم بعد از ماجراى آيات فوق پيامبر ص حدود يك ماه از همسرانش قهر كرد ، شايد خود را اصلاح كنند ! اصولا تاريخ زندگى آن حضرت ص به خوبى نشان مىدهد كه بعضى از همسران پيامبر ص نه تنها معرفت لازم را نسبت به مقام نبوت نداشتند ، بلكه گاه او را همچون يك فرد عادى مورد بازخواست ، و حتى خداى نكرده مورد اهانت قرار مىدادند ! بنا بر اين اصرار بر اين معنا كه همه آنها افرادى شايسته
هامش
( 1 ) به نظر ميرسد كه « محمد بن عباس » در اينجا همان « ابو عبد اللَّه » معروف به « ابن الحجام » است ، نويسنده كتاب « ما نزل من القرآن من اهل البيت » ( ع ) كه جمعى از علماء گفتهاند : كتابى است كه همچون آن تا كنون تاليف نيافته ( جامع الرواة جلد 2 صفحه 134 ) .
( 2 ) تفسير « برهان » جلد 4 صفحه 353 ذيل حديث 2 .