كرديم ) جز خاندان لوط را كه سحرگاهان آنها را نجات داديم .
35 - اين نعمتى بود از ناحيه ما ، اين گونه كسى را كه شكرگزار است پاداش مىدهيم .
36 - او آنها را در مورد مجازات ما انذار كرد ، ولى آنها اصرار بر مجادله و القاء شك داشتند .
37 - آنها از لوط خواستند ميهمانانش را در اختيار آنان بگذارد ! ، ولى ما چشمانشان را نابينا و محو كرديم ( و گفتيم ) بچشيد عذاب و انذارهاى مرا .
38 - سرانجام صبحگاهان در اول روز عذابى مستمر و ثابت به سراغشان آمد .
39 - ( و گفتيم ) اكنون بچشيد عذاب و انذارهاى مرا .
40 - ما قرآن را براى يادآورى آسان كرديم آيا كسى هست كه متذكر شود ؟
تفسير : قوم لوط به سرنوشت شومترى مبتلا شدند
در اين آيات اشارات كوتاه و تكان دهنده اى به داستان قوم لوط و عذاب وحشتناك اين جمعيت ننگين و گمراه ديده مىشود ، و اين چهارمين قسمت از سرگذشت اقوام پيشين در اين سوره است .
نخست مىگويد : « قوم لوط انذارهاى پى در پى پيامبرشان را تكذيب كردند » ( * ( كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ) * ) .
« نذر » چنان كه قبلا نيز اشاره كرديم جمع « انذار » به معنى تهديد و بيم دادن است ، و ذكر آن به صيغه جمع ممكن است اشاره به انذارهاى پى در پى اين پيامبر بزرگ باشد كه اين قوم لجوج همه آنها را تكذيب كردند ، و يا اشاره به انذار حضرت لوط ع و پيامبران پيش از او است ، زيرا دعوتهاى انبياء همگى يك حقيقت را تعقيب مىكند .
سپس در يك جمله كوتاه به گوشه اى از عذاب آنها و نجات خانواده حضرت لوط اشاره كرده ، مىگويد : « ما بر آنها تندبادى كه ريگها را به حركت در