دارد و آنها نيز خدا را دوست دارند ، در برابر مؤمنان متواضع ، و در برابر كافران نيرومند و شكست ناپذير ، مردانى كه در راه خدا جهاد مىكنند و هرگز از سرزنش سرزنش كنندگان هراسى به خود راه نمىدهند « ( مائده - 53 ) .
جالب توجه اين كه اكثر مفسران در ذيل آيه مورد بحث نقل كردهاند كه بعد از نزول اين آيه جمعى از اصحاب رسول خدا ص عرض كردند : من هؤلاء الذين ذكر اللَّه فى كتابه : « اين گروهى كه خداوند در اين آيه به آنها اشاره كرده كيانند » ؟ ! در اين هنگام سلمان نزديك پيامبر ص نشسته بود ، پيامبر دست بر پاى سلمان ( و طبق روايتى بر شانه سلمان ) زد و فرمود : « هذا و قومه ، و الذى نفسى بيده لو كان الايمان منوطا بالثريا لتناوله رجال من فارس :
« منظور اين مرد و قوم او است ، سوگند به آن كس كه جانم به دست او است اگر ايمان به ثريا بسته باشد گروهى از مردان فارس آن را به چنگ مىآورند » ! اين حديث و مشابه آن را محدثان معروف اهل سنت مانند محدث معروف بيهقى و ترمذى در كتب معروف خود آوردهاند ، و مفسران معروف شيعه و اهل سنت بر آن اتفاق دارند ، مانند : نويسنده تفسير قرطبى ، روح البيان ، و مجمع البيان و فخر رازى و مراغى و ابو الفتوح رازى و مانند آنها .
در تفسير « در المنثور » در ذيل همين آيه نيز چندين حديث در همين زمينه آورده است ( 1 ) .
حديث ديگرى از امام صادق ع نقل شده كه مكمل حديث فوق است فرمود :
و اللَّه ابدل بهم خيرا منهم ، الموالى
: « به خدا سوگند كه خداوند به اين وعده خود وفا كرده و گروهى را از غير عرب بهتر از آنها جانشين آنها فرمود » ( 2 ) .
هامش
( 1 ) « در المنثور » جلد 6 صفحه 67 .
( 2 ) تفسير « مجمع البيان » جلد 9 صفحه 108 .