. اين احساس كمى عمر دنيا در برابر آخرت يا به خاطر آن است كه واقعا اين زندگى در برابر آن حيات جاويدان ساعتى بيش نيست ، و يا به خاطر اين است كه دنيا چنان به سرعت بر آنها مىگذرد كه گويى ساعتى بيش نبوده است ، و يا از اين جهت كه آنها محصول تمام عمر خود را كه از آن بهره بردارى صحيح نكردند بيش از يك ساعت نمىبينند .
اينجا است كه سيلاب حسرت بر قلب آنها جارى مىشود ، اما چه سود كه راه بازگشت وجود ندارد .
لذا مىبينيم هنگامى كه از پيامبر ص « فاصله دنيا و آخرت را سؤال مىكنند » و مىگويند : كم ما بين الدنيا و الآخرة ؟ در پاسخ مىفرمايد : غمضة عين :
« يك چشم بر هم زدن » ! سپس مىگويد : خداوند فرموده * ( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ ) * ( 1 ) .
اين نشان مىدهد كه تعبير به « ساعت » نه به معنى مقدار ساعت معمولى است ، بلكه اشاره به زمان كم و كوتاه است .
بعد به عنوان هشدار به همه انسانها مىافزايد : « اين ابلاغى است ، براى همه » ( بلاغ ) ( 2 ) .
براى تمام كسانى كه از خط عبوديت پروردگار خارج شدند ، براى كسانى كه غرق در زندگى زودگذر دنيا و شهوات آن گشتند ، و بالآخره ابلاغى است براى همه ساكنان اين جهان ناپايدار .
و در آخرين جمله ضمن يك استفهام پر معنى و تهديدآميز مىفرمايد : « آيا
هامش
( 1 ) « روضة الواعظين » مطابق نقل نور الثقلين جلد 5 صفحه 25 .
( 2 ) « بلاغ » خبر مبتداى محذوفى است ، و در تقدير چنين است : « هذا القرآن بلاغ » - يا - « هذا الوعظ و الانذار بلاغ » .