در اين هنگام خداوند يا ماموران عذاب الهى مىگويند : « پس بچشيد عذاب را به خاطر آنچه انكار مىكرديد » ( * ( قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ) * ) .
و به اين ترتيب در آن روز همه حقايق را با چشم خود مىبينند و اعتراف مىكنند ، اعتراف و اقرارى كه سودى به حال آنها ندارد ، و جز اندوه و حسرت و شكنجه و جدان و آزار روحى نتيجه اى نخواهد داشت .
در آخرين آيه مورد بحث كه آخرين آيه سوره « احقاف » است با توجه به آنچه در مورد معاد و كيفر كافران در آيات قبل گذشت به پيامبر خود دستور مىدهد كه « صبر كن همانگونه كه پيامبران اولوا العزم صبر و شكيبايى كردند » .
( * ( فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ) * ) .
تنها تو نيستى كه با مخالفت و عداوت اين قوم مواجه شده اى ، همه پيامبران اولو العزم با اين مشكلات روبرو بودند و استقامت كردند ، « نوح » ع پيامبر بزرگ خدا 950 سال دعوت كرد اما جز گروه اندكى به او ايمان نياوردند ، پيوسته آزارش مىدادند و به سخريه اش مىگرفتند .
« ابراهيم » ع را به ميان آتش افكندند و « موسى » ع را تهديد به مرگ نمودند ، و قلبش از نافرمانيهاى قومش پر خون بود ، و عيسى مسيح ع را بعد از آزار بسيار مىخواستند به قتل برسانند كه خداوند نجاتش داد ، خلاصه تا بوده دنيا چنين بوده است ، و جز با نيروى صبر و استقامت نمىتوان بر مشكلات پيروز شد .
پيامبران اولوا العزم چه كسانى بودند ؟
در اين كه منظور از پيامبران اولوا العزم چه كسانى هستند در ميان مفسران گفتگو بسيار است ، و پيش از آنكه در اين باره تحقيق كنيم بايد معنى « عزم »