24 - ( هنگامى كه از دريا گذشتيد ) دريا را آرام و گشاده بگذار كه آنها لشكر غرق شده اى خواهند بود .
25 - چه بسيار باغها و چشمهها كه از خود به جاى گذاشتند .
26 - و زراعتها و قصرهاى جالب و گرانقيمت ! 27 - و نعمتهاى فراوان ديگر كه در آن متنعم بودند .
28 - اينچنين بود ماجراى آنها و ما اينها را ميراث براى اقوام ديگر قرار داديم .
29 - نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه به آنها مهلتى داده شد .
تفسير : كاخها و باغها و گنجها را گذاردند و رفتند !
موسى ع از تمام وسائل هدايت براى نفوذ در دلهاى تاريك اين مجرمان استفاده كرد ، ولى هيچ اثرى در فرعونيان نبخشيد ، هر درى را مىتوانست كوبيد ولى « عاقبت زان در برون نامد سرى » ! لذا مايوس شد و چاره اى جز نفرين به آنها نديد ، چرا كه قوم فاسدى كه هيچ اميدى به هدايتشان نباشد حق حيات از نظر نظام آفرينش ندارند ، بايد عذاب الهى فرود آيد و آنها را درو كند و صفحه زمين را از لوث وجودشان پاك سازد .
لذا نخستين آيه مورد بحث مىگويد : « موسى به پيشگاه پروردگارش عرضه داشت كه اينها قومى مجرم و گنهكارند » ( * ( فَدَعا رَبَّه أَنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ) * ) .
چه نفرين مؤدبانه اى ؟ نمىگويد خداوندا آنها را چنين و چنان كن ، بلكه همين اندازه مىگويد : خداوندا اينها گروهى مجرمند كه اميدى به هدايتشان باقى نمانده .