[ سوره الصافات ‹ 37 › : آيات 133 تا 138 ]
وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ‹ 133 › إِذْ نَجَّيْناه وَأَهْلَه أَجْمَعِينَ ‹ 134 › إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ ‹ 135 › ثُمَّ دَمَّرْنَا الآخَرِينَ ‹ 136 › وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ‹ 137 ›
وَ بِاللَّيْلِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ‹ 138 ›
ترجمه :
133 - لوط از رسولان ما بود .
134 - به خاطر بياور زمانى را كه او و خاندانش را نجات همگى داديم .
135 - مگر پير زنى كه در ميان آن قوم باقى ماند ( و به سرنوشت آنها گرفتار شد ) .
136 - سپس بقيه را نابود كرديم .
137 - و شما پيوسته صبحگاهان از كنار ( ويرانههاى شهرهاى ) آنها عبور مىكنيد . . .
138 - و شبانگاه ، آيا نمىانديشيد .
تفسير : سرزمين بلا زده اين قوم در برابر شماست !
پنجمين پيامبرى كه در اين سوره ، و در اين سلسله آيات ، نامش به ميان آمده و فشرده اى از تاريخ او به عنوان يك درس آموزنده بازگو شده ، لوط است ، كه طبق