را در اختيار موسى ع قرار داد ( 1 ) .
در اينجا قرآن مجيد مىگويد : « ما او و خانه اش را در زمين فرو برديم » ( * ( فَخَسَفْنا بِه وَبِدارِه الأَرْضَ ) * ) .
آرى هنگامى كه طغيان و سركشى و تحقير مؤمنان تهيدست ، و توطئه بر ضد پيامبر پاك خدا ، به اوج خود برسد ، دست قدرت الهى از آستين بيرون مىآيد و به حيات طغيانگران پايان مىدهد ، چنان آنها را درهم مىكوبد كه زندگى آنها عبرتى براى همگان مىگردد .
مساله « خسف » كه در اينجا به معنى فرو رفتن و پنهان گشتن در زمين است ، بارها در طول تاريخ بشر واقع شده است كه زمين لرزه شديدى آمده و زمين از هم شكافته شده و شهر يا آبادىهايى را در كام خود فرو بلعيده است ، ولى اين خسف با موارد ديگر متفاوت بود ، طعمه اصلى او فقط قارون و گنجهاى او بود .
عجبا ! فرعون در امواج نيل فرو مىرود ، و قارون در اعماق زمين ، آبى كه مايه حيات است مامور نابودى فرعونيان مىشود ، و زمينى كه مهد آرامش است گورستان قارون و قارونيان .
مسلم است كه در آن خانه قارون تنها نبود ، او و اطرافيانش ، او و همسنگرانش او و ياران ظالم و ستمگرش همه در اعماق زمين فرو رفتند .
« اما او گروهى نداشت كه وى را در برابر عذاب الهى يارى كنند ، و خود نيز نمىتوانست خويشتن را يارى دهد » ! ( * ( فَما كانَ لَه مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَه مِنْ دُونِ اللَّه وَما كانَ مِنَ المُنْتَصِرِينَ ) * ) .
نه جيره خوارانش ، و نه دوستان صميميش و نه اموال و ثروتش ، هيچيك او را از چنگال عذاب الهى نجات ندادند ، و همه به قعر زمين فرو رفتند ! .
هامش
( 1 ) در المنثور ( طبق نقل تفسير الميزان جلد 16 صفحه 84 ) و همچنين تفسير روح المعانى و ديگر مفسران اين حديث را با تفاوتهايى ذيل آيات مورد بحث آوردهاند .